Hemelvaart Weekend

Een Weekend ten tijde van de Corona Crisis

We kunnen niets en we mogen niets. Binnen zitten, maximaal twee mensen op bezoek met anderhalve meter afstand en alle horeca, musea en uitjes zijn gesloten. Het komt er dus op neer dat ik mijn weekenden vul met nóg meer lezen dan normaal en vriendlief en ik gaan er nog wel veel op uit om te wandelen en hard te lopen. Kijk mee met een weekend ten tijde van de Corona crisis (vrijdag drie april tot en met zondag vijf april).

2020

2020: niet alleen een nieuw jaar, maar een nieuw decennium. Het jaar waarin ik 28 jaar oud word. Waarin vriendlief en ik ons tienjarig jubileum vieren (tien jaar samen! dat is nondeju lang hé). Waarin ik officieel tante word van mijn lievelingsnichtje. Waarin één van mijn beste vriendinnetjes gaat trouwen, en ik met één van mijn andere beste vriendinnetjes getuige mag zijn. Waarin ik mijn vierde jaar bij mijn eerste “echte-leven” baan volmaak én in april alweer een jaar mijn interne contract heb, en echt bij de ‘bedrijfsfamilie’ hoor. Het jaar waarin ik misschien met mijn vriend wel eindelijk naar New York ga (en Washington?). Het jaar waarin sowieso alwéér een weekje Ardennen met mijn familie gepland staat (inclusief dat nieuwe lievelingsnichtje!). Het jaar waarin ik hopelijk weer wat consequenter ga hardlopen. Waarin ik weer veel goede boeken ga lezen en toffe films ga zien.

2020; ik heb er zin in.

2019

Een nieuw jaar. Het jaar waarin ik alweer 27 jaar oud word. Waarin vriendlief en ik negen jaar samen zijn. Het jaar waarin we twee jaar samenwonen. Het jaar waarin ik mijn derde jaar bij mijn eerste “echte-leven”  baan volmaak. Waarin ik mijn driejarig jubileum met mijn geliefde autootje vier. Waarin we ons lieve rode monstertje alweer twee jaar bij ons hebben. Het jaar waarin ik voornemend ben honderd (!!) boeken te gaan lezen. Waarin ik hopelijk weer vele leuke vakanties heb, waarvan de eerste al gepland staat met mijn lieve familie (april, in de Ardennen!). Het jaar waarin ik hopelijk niet weer in een dip terecht kom, en als het al gebeurt; het jaar waarin ik er beter mee om weet te gaan, en me er sneller uit kan (laten) trekken. Het jaar waarin ik weer lekker veel blijf hardlopen. Waarin vriendlief en ik weer vele bioscoopbezoekjes zullen plannen.

2019; ik heb er zin in.

Kerst update

Hoewel ik geen vakantie heb, heb ik echt een gigantisch vakantiegevoel momenteel. Ik heb afgelopen weekend echt een goddelijk niets-doen weekend gehad. Vrijdagavond hebben vriendlief en ik alvast onze kerstboodschappen gedaan en daarna voor de televisie gehangen met lekkere hapjes en drankjes. Zaterdagochtend zijn we wéér even naar de supermarkt gegaan, voor wat additionele kerstinkopen en lekkere dingetjes voor het weekend (overigens, thank god dat we onze grote inkopen toen al gedaan hadden want man o man, wat een drukte). Zaterdagmiddag en -avond (en -nacht) had vriendlief een kerstborrel/dinner met vrienden, en dus was ik de hele dag verder alleen met mijn boeken, de televisie en onze zachte rode pluizenbol.


Zelfs het grootste deel van de nacht kon ze bij me op bed liggen (als vriendlief en ik gaan slapen, komt de kat er niet meer bij), omdat het vriendje A) pas rond vier uur thuis was B) vervolgens tot zeven uur in een rare houding op de bank heeft gelegen. Ik schrok rond half zes wakker; geen vriendje. Ik heb hem toen een appje gestuurd, waarbij ik zag dat hij voor het laatst online was geweest om iets over vier. Vervolgens weer in slaap gevallen maar om zeven uur schrok ik weer wakker; nog steeds geen vriendje. Toch wel een beetje ongerust toen, besloot ik hem te bellen. Hoor ik vervolgens de telefoon in de woonkamer afgaan, en ligt hij daar met een zak McDonalds naast zich, kleren en schoenen nog aan te slapen. Top.

Hoe dan ook, ook zondag heb ik niets uitgevoerd. We hebben de gerechtjes die we voor de kerstdiners moeten maken even uitgeprobeerd, en verder heb ik vooral gelezen en films gekeken. Goddelijk. En ik was er ook echt aan toe. Nu is het de maandag voor kerst; eigenlijk een verplichte brugdag bij ons, maar aangezien wij de afdeling systeemondersteuning zijn moeten er toch wel wat mensen werken (toch jammer als een systeem offline gaat, en er niemand is om het op te lossen). Ik heb me opgeofferd, maar ik werk wel vanuit huis. En dat is best wel lekker. Vanavond gaan vriendlief en ik bij twee vrienden eten; wij hadden hen vorig jaar op kerstavond uitgenodigd, dus de traditie wordt voortgezet. Ik ben benieuwd wat we voorgeschoteld krijgen. Morgen is het eerste kerstdag, die we bij mijn schoonouders spenderen, en tweede kerstdag gaan we naar mijn familie. En zo vliegen de dagen alweer voorbij.

Maar wat ik nog even wilde zeggen; aangezien ik weer een vrij slecht blogjaar heb gehad, loop ik wéér gigantisch achter met mijn boekenupdates. Nu zou je kunnen zeggen, laat lekker hangen; niemand die er naar kraait als er een paar niet lukken. Maar het voelt heel naar om dit niet volledig af te sluiten. Dus; vorig jaar heb ik de eerste (of tweede?) week van januari gebombardeerd tot boekenweekje. Aangezien ik nu zowel meer heb gelezen als nog verder achterloop, zullen dit minimaal twee boekenweekjes worden. Ik verwacht dat deze de laatste week van december en de eerste week van januari zullen plaatsvinden; dan hebben we het maar gehad. Dan witte da.

We're Going To Ibiza

Ik wil jullie niet jaloers maken of zo maar... IK HEB VAKANTIE. Na een druk werkweekje (ik heb zelfs zaterdagochtend nog wat werk verzet, omdat ik enkele dingen niet af had gekregen vrijdag en ik merkte dat ik daardoor in mijn hoofd geen rust kreeg; ik kon het niet afsluiten (Chris van twee jaar geleden zou me met open mond hebben aangekeken)) zit het vakantiegevoel er inmiddels lekker in. Mijn koffertje is ingepakt, de outfits en bikini's zijn geselecteerd en mijn paspoort ligt klaar. Let's go.

Ik ga met twee van mijn beste en fijnste vriendinnetjes een week naar Ibiza. We gaan genieten van de omgeving, het zonnetje, het eten & drinken en elkaar. Ik ben ingesteld op een weekje ongegeneerd lachen en samen zijn met heerlijke vriendinnen; wetende dat we elkaar begrijpen, respect hebben voor elkaar en het heerlijk kunnen vinden samen. We hebben twee feestjes gepland, waarvan de eerste gelijk maandagavond als we 's middags aangekomen zijn; jawel, op Ushuaïa met oa David Guetta. 

Ik zou willen zeggen, wens me veel plezier, maar ik heb het idee dat dat wel goed gaat komen...

Star Wars Identities

"Do. Or do not. There is no try."

Yoda - The Empire Strikes Back

Begin 2017 bezocht ik met mijn vriend, mijn zus en haar vriend de Harry Potter Exhibition in de Cinemec-bioscoop in Utrecht. Die tentoonstelling vond ik onwijs tof, dus toen ik hoorde dat er na Harry Potter op diezelfde locatie een tentoonstelling van Star Wars kwam, waren de plannen zelf gemaakt. De mentale plannen weliswaar, want uiteindelijk zijn vriendlief en ik pas dit jaar gegaan, enkele maanden voordat het afgelopen is. Star Wars: Identities is bij lange na niet zo uitgebreid als de Harry Potter tentoonstelling (denk; geen sets en minder kostuums) máár alsnog heel leuk. En ik heb natuurlijk weer wat foto's gemaakt.

Pinksterweekendje (&kattenweekendje)

Harry Potter: The Exhibition

"Of course it is happening inside your head, Harry, but why on earth should that mean it is not real?"

~Harry Potter and the Deathly Hallows

Bestaat er zoiets als teveel Harry Potter? I think not. Een paar weken terug bezocht ik daarom met mijn vriend, mijn zus en haar vriend de Harry Potter Exhibition in Utrecht. De tentoonstelling opende begin februari in de Cinemec-bioscoop en leidt je rond langs kostuums, decors en magische voorwerpen uit de Harry Potter-films. Bovendien word je voordat je afscheid neemt nog door een giftshop geleid (verrassend), met allerlei Harry Potter voorwerpen voor een véél te hoge prijs. Natuurlijk ben ik daar ook gewoon gigantisch ingetrapt en heb ik een klein fortuin uitgegeven. Ach, wat is vijftig euro voor een beetje Harry Potter magie? Klopt, best veel.

3FM Awards

Mijn zusterlief en liefste schoonbroer gaven me niet alleen een ontzettend gaaf boek omdat ik mijn Master diploma behaalde (namelijk The Art of Language Invention), maar ook een dagje uit! En niet zomaar een dagje uit; samen met mijn zus stond tweede paasdag de 3FM Awards op de planning. 

Het "indoor festival" vond plaats in het TivoliVredenburg in Utrecht. Het gebouw was geheel toegankelijk en we konden van zaal naar zaal wandelen voor live optredens. Tussendoor waren er genoeg barretjes voor heerlijke drankjes en hapjes (zoals oesters uit de muur, very classy). Voor ons begon de dag met Diggy Dex, wat ik gelijk al een ontzettend gaaf optreden vond. Slaap Lekker, Ode aan het Leven en Ik Huil alleen bij Jou konden niet ontbreken; voor die laatste kwam Ali B zelfs het podium op. Daarna gingen we via een hip en spannend tussengangetje naar Indian Askin. Vervolgens met onze rosé biertjes door naar De Staat; waar het erg druk was, maar die live wel ontzettend goed waren. In de Grote Zaal hebben we vervolgens rustig naar Causes mogen luisteren. Voordat we naar Lucas Hamming gingen, doken we nog even bij Ronnie Flex en Lil' Kleine naar binnen en je kan alles over het duo zeggen, maar ze weten wel hoe ze een zaal op gang krijgen. Ook Lucas Hamming was ontzettend gaaf; vooral (terwijl het totaal niet de bedoeling was), toen het brandalarm afging en de mannen akoestisch (zonder akoestische gitaar) een nummer deden. Kippenvel momentje! 

De 3FM Awards zelf hebben we niet gezien; de mensenmassa voor de nog gesloten deuren was al zo intens, dat we daar geen zin in hadden. Dus toen maar naar ons "Plan B": The Common Linnets en Chef'Special. Vooral die laatste waren onwaarschijnlijk goed en ik heb nu nog meer zin om in mei met mijn zus naar een optreden van de band te gaan. 

Conclusie; een top dagje! Hieronder nog wat sprankelende foto's en korte video's.

iPhone 6

Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik ben "zo'n meisje" geworden dat altijd haar telefoon in haar hand heeft. Ik. Ben. Verslaafd. Twee jaar heb ik met liefde gebruik gemaakt van mijn zilveren iPhone 5, maar het werd tijd voor een nieuwe. Hoewel ik de iPhone 6 in eerste instantie altijd te groot vond, zoals ik dat ook bij de iPhone 5 vond, was ik al snel om. Het is waarschijnlijk eerder de nieuwigheid die me afschrikt: "is de nieuwe variant alwéér groter geworden?". Toen ik net mijn eerste mobiele telefoon kreeg (toen ik naar de brugklas ging; het was er één met een klepje, super gaaf), was het juist hoe kleiner, hoe hipper. Nu zie ik de meerwaarde van een grotere telefoon wel in. Je kunt er immers veel fijner video's en filmpjes op kijken, je ziet veel beter hoe je gemaakte foto's eruit zien en een boek lezen is ook net wat praktischer (hoewel ik dat laatste toch nog altijd liever op mijn iPad Mini doe, is de iPhone in sommige gevallen net wat handiger (lees; als je vanwege drukte in het openbaar vervoer moet staan)). 

Ik heb mijn telefoon momenteel dus niet alleen regelmatig in mijn hand omdat ik er zo ontzettend verslaafd aan ben, maar ook omdat mijn nieuwe liefde gewoon werkelijk zo groot is dat 'ie niet meer met evenveel gemak zo in mijn broekzak gaat (ik wilde typen, "niet overal met zoveel gemak meer in past", maar ik heb het gevoel dat dat in relatie tot "grootte" misschien anderen gedachten op gaat wekken; al helpt het feit dat ik dat hier alsnog typ natuurlijk ook niet). Deze gouden variant bevat bovendien 64 GB aan geheugen, waar ik inmiddels ook niet meer zonder kan. Het gehele eerste seizoen van Scream staat op dit pareltje, mijn uitgebreide collectie aan goede en niet zo goede muziek, enkele boeken en na mijn reisje Rome ook een behoorlijk aantal foto's (waarvan je hier overigens enkele foto's kan bekijken; kun je gelijk zien hoe de kwaliteit van de foto's is). Liefde op het eerste gezicht was het misschien niet, maar echte liefde is het wel.

Mijn iPhone 6 is al eerder in mijn Current Likes voorbij gekomen

Parijs

Het is zaterdagavond. Mijn vingers rusten op mijn toetsenbord; ik wil iets typen over de aanvallen in Parijs. Het voelt ongepast om nu iets te plaatsen over een boek wat ik onlangs gelezen heb of een photolog over dat leuke dagje in de Efteling. Maar ik heb geen idee wat ik moet typen. Wat er gebeurd is, is walgelijk. Bizar. Angstaanjagend. Maar vooral heel treurig. Ik heb er geen woorden voor.

Vrijdagavond 13 november zag ik al enkele berichten voorbij komen, maar ik realiseerde me niet gelijk hoe ernstig de situatie was. Hoe intens, groot en onwaarschijnlijk goed gepland de aanvallen waren. Zaterdagochtend zag ik alle berichten voorbij komen en het nare gevoel slokte me gelijk op. En toch stond ik een uur later op mijn werk lacherig met mijn collega's een kerstfoto te maken. Bizar hoe snel alles weer doorgaat.

De laatste tijd zijn de nare berichten overweldigend. Je wordt er bijna immuun voor. Zeker als je de berichten ziet vanaf je bank, in je warme huisje, in het mooie Nederland. Een vliegtuigcrash in Egypte; een vliegtuig vol Russen neergehaald. Bomaanslagen in Bagdad en Beirut. De aanslag op Garissa University in Kenya. De aanslagen in Parijs komen ineens angstaanjagend dichtbij en iedereen lijkt wakker te worden geschud. Dit gevecht gaat ook ons aan. Het is ontzettend hypocriet om op een moment als dit pas weer geraakt te worden, als het zo dichtbij komt, en toch is het zo.

Ik zal niet bidden voor Parijs (#PrayForParis), maar voorlopig zijn mijn gedachten bij hen. En bij alle mensen die momenteel in soortgelijke situaties zitten, over de hele wereld. Waarom zeiken we ook alweer over die vluchtelingen? Ik hoop dat we ze allemaal een veilig gevoel kunnen bieden en misschien zelfs een thuis.

Concert at Sea 2015

Mijn nagels zijn gelakt, ik heb al enkele outfits klaarliggen (al rekening houdend met mogelijke last minute veranderingen aangezien ik vandaag nog even langs de H&M hop), de prosecco staat koud en zowel de zonnebrillen als regencapes zijn tevoorschijn getoverd: het is weer tijd voor Concert at Sea. Wat overigens niet alleen maar inhoudt dat ik naar onwijs toffe artiesten ga luisteren (zoals Lenny Kravitz, Counting Crows, Racoon, Chef'Special en Typhoon), lekkere drankjes ga drinken en op leuke deuntjes ga dansen, maar dat ik een heerlijk weekendje met mijn vriendinnen heb in Zeeland. Vanavond vertrekken we en beginnen we "het weekend" met een smakelijke barbecue en veel geouwehoer, en morgen en overmorgen gaan we ons vermaken op de Brouwersdam. Mijn drie vriendinnen en ik overnachten in de stacaravan van mijn ouders (waar ik mijn ouders onwaarschijnlijk dankbaar voor ben, zeker aangezien we ook vrij gebruik mogen maken van de al aanwezige drank én ik dus gewoon in een lekker bedje kan slapen, zonder dat ik over een kampeerveld moet strompelen als ik wil douchen of plassen) en gaan zondag pas weer huiswaarts. Ik heb er ONWIJS VEEL ZIN IN. Nu maar hopen op goed weer.

Een Dagje Park

Terug in het Land van de Levenden

Het heeft even geduurd, maar ook ik ben weer teruggekeerd naar het land van de levenden. Carnaval is na zes dagen feesten ook voor mij weer voorbij, ik ben weer volledig bijgekomen en de sleur van het studeren is zelfs alweer begonnen. Het werd dus ook weer tijd om een blogje te schrijven.

Ik heb echt een top carnaval gehad. Donderdagavond ben ik met vriendinnen gaan stappen in Breda, verkleed als zebra. Het was veel drukker dan verwacht en we hebben echt een hilarisch avondje gehad. Om vier uur doken we ons bed in en vrijdagochtend stond mijn wekker alweer om negen, omdat ik mijn "Griekse Godin"-outfit nog in elkaar moest flansen. Dat lukte met de hulp van mijn vader bij voor mij onbereikbare veiligheidsspeld locaties gelukkig vrij snel én vrij goed; ik vond mijn outfit echt super geslaagd. Mijn vriendin en ik sprongen op de fiets naar Breda om daar uitgebreid te lunchen en een goede bodem te leggen bij een andere vriendin, waarna we als een drietal Godinnetjes richting het café gingen (waar mijn vriend al lang en breed in de polonaise liep; om half drie 's middags). 's Avonds een pizzaatje op en daarna weer richting huis. De carnaval was weer als van ouds ingeluid.

Zaterdag heb ik de hele dag vrij rustig gedaan en een beetje aangerommeld. Na mijn pizza als avondmaal (ja, alweer) begon ik de transformatie naar mijn uitgaansoutfit; ditmaal met het R2D2 jurkje. Zelf vond ik het erg geslaagd maar uiteindelijk ben ik maar door één iemand herkend als zijnde een Star Wars-personage. Ach, als "robotje" verkleed gaan is ook goed. Zondag ben ik onverwacht met een vriendin de hele dag naar de optocht in Prinsenbeek gaan kijken, met de groep vrienden van onze vriendjes. In mijn dino-onesie ontzettend comfortabel, warm en ook vrij gezellig. Onderweg naar het café in mijn dorp langs de McDonalds gegaan (het gezonde carnavalsleven komt boven) en nog een avondje met mijn vriendinnen doorgebracht. Maandag heb ik de gehele dag nogmaals doorgebracht in mijn dino-onesie, al kijkend naar de optocht in Breda. 's Avonds nog wat over de Grote Markt gehopt, maar tegen elf uur had ik het écht gehad. Wéér langs de McDonalds gegaan, terwijl ik ook al een Turkse pizza als avondeten op had. Dinsdag heb ik tot slot alleen 's avonds gevierd met vriendinnen. Avondeten? Pannenkoeken met spek. Ik denk dat ik de komende dagen hééééél gezond moet eten om mijn lichaam weer op orde te krijgen...

Hoe dan ook, het is weer tijd om te studeren, blogs te lezen maar vooral blogs te schrijven. Dus vanaf maandag hou ik mijn normale schema van drie à vier blogposts per week weer aan. Alaaf!

Carnaval

Normaal leef ik er weken naar toe, maar dit jaar is die voorpret er door de drukte omtrent mijn studie een beetje bij ingeschoten. Afgelopen maandag realiseerde ik het me pas; carnaval staat weer voor de deur! Geboren en getogen in Brabant kan ik er bijna niet aan ontkomen en gelukkig hou ik ook nog wel van een beetje verkleden en wat biertjes drinken. Dit jaar een druk schema: donderdagavond half verkleed stappen in Breda, vrijdagmiddag en -avond het traditionele openingsmiddagje met een grote groep in Breda, zaterdagavond in mijn dorp, zondagavond in mijn dorp, maandag overdag naar de optocht in Breda en eventueel 's avonds nog de stad in en wie weet (als ik dan nog zin heb (en mijn portemonnee het nog toelaat)) dinsdagavond ook nog in mijn dorp. Dus ja. Woensdagochtend heb ik in ieder geval al enkele outfits gepast en ik heb weer meer dan genoeg (want nee, in de collage staan nog niet al mijn outfits). Dit jaar nieuw; de zebra combinatie en het R2D2 jurkje (Star Wars!). Op het moment suprême teken ik op mijn gezicht nog zebrastrepen bij de zebra outfit en bij de R2D2 outfits wil ik misschien een leuke, opvallende make-up look maken.

Ik schrijf deze blogpost op donderdag maar voor jullie is het inmiddels zaterdagochtend; ik hoop echter dat ik nu nog lekker in mijn bedje lig bij te komen van een leuke dag. Overigens heb ik sinds deze week een Instagram account (dramaqueen9222), dus neem zeker even een kijkje! Ik zou het leuk vinden om wat bloggers te kunnen volgen. Misschien plaats ik komende dagen nog wel wat updates ;)

Gaan jullie ook carnavallen? Wat zijn de outfit ideeën? 

♥ Bachelor of Science ♥

Polaroid Wall

Ik schreef eerder op mijn blog al over mijn nieuwe projectje: de polaroid wall. Op WeHeartIt zag ik verschillende keren foto's voorbij komen die mij uiteindelijk geïnspireerd hebben dit te doen. De Polaroid Wall is dus geen eigen idee, maar daarom niet minder leuk. Én ook nog eens vrij makkelijk uit te voeren. Vandaag laat ik zien hoe ik het gedaan heb en hoe het eindresultaat eruit ziet.

Glow Eindhoven

Afgelopen woensdag ben ik met mijn vriend naar Eindhoven gegaan. Een collega vertelde mij de zaterdag ervoor namelijk over Glow; een lichtkunstfestival dat dit jaar voor de negende keer plaatsvindt in Eindhoven, van 8 tot en met 15 november. Aangezien je het waarschijnlijk niet meer redt om vandaag nog te gaan (al raad ik het zeker aan om volgend jaar te gaan), laat ik vandaag de foto's zien die ik gemaakt heb met mijn iPhone.

LOVE: Gelukkig Nieuw Haar

Soms ben je toen aan wat anders. Ik was mijn lange blonde haren beu en aangezien ik gek op mijn haarkleur ben, ging verven iets te ver; dan maar de schaar erin. Vandaag maken jullie kennis met mijn nieuwe kapsel.