dinsdag 1 november 2016
zondag 30 oktober 2016
Barcelona
Hoewel ik mijn tripjes altijd ver vooruit plan, zijn spontane tripjes minstens zo leuk. Mijn moeder, mijn zus en ik besloten twee maanden geleden ongeveer dat we zin hadden in een stedentrip en al snel waren we er over uit dat Barcelona de plaats van bestemming zou worden en oktober de tijd van de reis. Als de wiedeweerga werden er reisboekjes besteld, vliegtickets geboekt en een appartement gereserveerd via Airbnb. Inmiddels is het tripje alweer achter de rug en vandaag deel ik graag de hoogtepunten met jullie in een kort fotoverslag; Park Guell, Sagrada Familia, Placa Reial, Palau de la Musica, een Flamenco show; we zagen dit alles en nog veel meer.
vrijdag 14 oktober 2016
Boeken Shoplog Juli, Augustus
Wéér een boeken shoplog uit juli? Klopt. Aangezien ik in juli zóveel nieuwe boeken op mijn planken plaatste, besloot ik mijn verjaardagsboeken in een aparte blogpost te presenteren. Vandaag laat ik jullie mijn eigen aankopen uit juli zien, en in augustus kon ik mezelf vanzelfsprekend ook niet inhouden. Ik zou nu graag het voornemen willen noteren dat ik de komende maanden mezelf in ga houden met het kopen van boeken, maar eerlijk is eerlijk is eerlijk, ik heb mezelf deze maand al laten verleiden tot het kopen van twee nieuwe pareltjes (wat voor mij doen alsnog best wel meevalt). Maar dat zien jullie in mijn volgende boeken shoplog wel weer voorbij komen.
dinsdag 11 oktober 2016
Een Origineel Schapenvachtje
Ook ik ben ervoor gevallen. Al jaren fluistert dit witte furry vachtje mijn naam, elke keer als ik de door de Zweedse meubelgigant loop.
De IKEA is voor mij echt een winkel die of de plank totaal misslaat of me helemaal inpakt met aantrekkelijk ingerichte interieurvoorbeelden. Van die klassieke #interiourgoals Instagram plaatjes waar ik mezelf al helemaal in zie zitten, met een boekje, een drankje en een hapje, maar die in je eigen woonkamer toch altijd anders uitpakken. Ook dat unieke kastje of die originele poster ga je er niet vinden; de écht leuke IKEA dingen heb je al in de huiskamers van acht van je vrienden gezien. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb mezelf nooit geprezen om mijn originele ideeën qua interieur; voor leuke posters wil ik nog wel een uitzondering maken via Etsy, maar ik zie mezelf gerust in een #zelfontworpen #creabea #lifestylegoals #tumblr woonkamertje met IKEA meubels zitten. Misschien niet álles, maar de leuke kastjes hier en daar of een mooie lamp, jazeker.
Maar, ik ben dus gevallen voor het klassieke LUDDE schapenvachtje. Ik heb al jaren een heerlijk zacht furry kussentje (een vaste figurant in mijn boekenfoto's) waar ik nog steeds optimaal van geniet, dus toen ik afgelopen maandag mijn (voor mijn doen) riante salaris binnenkreeg omdat ik in augustus zoveel heb gewerkt, vond ik het wel tijd voor wat meer.
Dus bij deze welkom in de familie, LUDDE.
De IKEA is voor mij echt een winkel die of de plank totaal misslaat of me helemaal inpakt met aantrekkelijk ingerichte interieurvoorbeelden. Van die klassieke #interiourgoals Instagram plaatjes waar ik mezelf al helemaal in zie zitten, met een boekje, een drankje en een hapje, maar die in je eigen woonkamer toch altijd anders uitpakken. Ook dat unieke kastje of die originele poster ga je er niet vinden; de écht leuke IKEA dingen heb je al in de huiskamers van acht van je vrienden gezien. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb mezelf nooit geprezen om mijn originele ideeën qua interieur; voor leuke posters wil ik nog wel een uitzondering maken via Etsy, maar ik zie mezelf gerust in een #zelfontworpen #creabea #lifestylegoals #tumblr woonkamertje met IKEA meubels zitten. Misschien niet álles, maar de leuke kastjes hier en daar of een mooie lamp, jazeker.
Maar, ik ben dus gevallen voor het klassieke LUDDE schapenvachtje. Ik heb al jaren een heerlijk zacht furry kussentje (een vaste figurant in mijn boekenfoto's) waar ik nog steeds optimaal van geniet, dus toen ik afgelopen maandag mijn (voor mijn doen) riante salaris binnenkreeg omdat ik in augustus zoveel heb gewerkt, vond ik het wel tijd voor wat meer.
Dus bij deze welkom in de familie, LUDDE.
donderdag 6 oktober 2016
Mijn Jaar In Boeken; 51 - 55
Mijn ooit zo goed gevormde voornemen om voor elk boek dat ik in 2016 lees vrijwel direct een review te schrijven (serieus, waarom heb ik ooit gedacht dat dat haalbaar was?) is overduidelijk niet gelukt. Inmiddels 9 maanden en 58 boeken verder en ik heb welteverstaan 8 reviews geplaatst. Top. Lekker bezig. Daarom dacht ik, misschien leuk als ik voor elke vijf boeken die ik lees, een soort overlappend artikel maak met daarin mijn korte mening (kort Chris, hou die typvingertjes onder controle). Voor die enkele boeken waar ik toch liever véél meer over kwijt wil -gebaseerd op 2016 tot nu toe zouden dat dus 8 op de 58 boeken zijn; oftewel, een schamele 14%- kan ik dan altijd nog een volledige review plaatsen. Dus, vandaag begin ik met boeken 51 tot en met 55 (ik ben ook weer niet zo enthousiast over mijn eigen idee dat ik vanaf begin 2016 start).
O, en ja, dit idee heb ik compleet van iemand anders gejat, namelijk Barry Pierce, één van mijn favoriete boek reviewers.
O, en ja, dit idee heb ik compleet van iemand anders gejat, namelijk Barry Pierce, één van mijn favoriete boek reviewers.
maandag 3 oktober 2016
woensdag 28 september 2016
Een Verhaaltje over een Schoenen-stelende-opa en Vooroordelen
Ik werk met plezier in de supermarkt in mijn dorpje; voorheen als bijbaan naast mijn studie, inmiddels behoorlijk wat uurtjes totdat ik een studiegerelateerde baan heb. Behalve het leuke team, het gevarieerde werk en de lekkere broodjes die in mijn pauze oppeuzel, heeft dit werk nog meer leuke aspecten; soms vinden er gewoon opmerkelijke dingen plaats. Zoals mensen die trolleys vol met cashewnoten via de ingang naar buiten proberen te smokkelen zonder te betalen -gelukkige een onsuccesvolle poging overigens-, mensen met rare vragen (een fles chilisaus tonen met daarop een plaatje van een loempia met chilisaus eroverheen gegoten en aan mij vragen of de chilisaus ook over andere producten gebruikt kan worden... ja mevrouw, dat is slechts een serveertip...) of mensen die hun klacht toch origineel weten te brengen ("het is net de Efteling hier! jullie verkopen alleen maar sprookjes").
Zo ook afgelopen week. Wij verkopen ook non-food artikelen en ik ben daar vaak verantwoordelijk voor. Die betreffende ochtend had ik ook de nieuwe artikelen gevuld, waaronder schoenen die verpakt waren in schoenendozen. Ongeveer een uurtje na onze opening komt er een stel naar me toe met de mededeling dat ze net hebben gezien dat een man schoenen heeft gepast, vervolgens zijn oude schoenen terug in de doos heeft gedaan en daarna simpelweg is weggelopen en de doos heeft laten staan. Volgens hen stond de man al in de rij bij de kassa en kon ik hem herkennen aan, inderdaad, de nieuwe schoenen uit onze winkel.
Met mijn hart in mijn keel liep ik richting de kassa en ja hoor, daar stond de meneer. Een klein beetje te schijterig om dit alleen aan te pakken, liep ik naar mijn baas met de doos met oude schoenen. Samen hebben we de doos alsnog in zijn mandje gegooid, waarop mijn baas nog waarschuwend riep dat hij volgende keer de politie zou bellen (gelijk de politie bellen voelt een beetje overdreven en bovendien was de man officieel nog niet langs de kassa, dus eigenlijk had hij nog niets gestolen).
Het ironische aan dit verhaal, vind ik, dat de "dief" een oude, nette Nederlandse man was (of in ieder geval, dat gok ik dan maar op basis van zijn uiterlijk en uitspraak). Het stel dat mij echter netjes gewezen heeft op de poging tot diefstal, was van buitenlandse afkomst (nogmaals, dit gok ik op basis van uiterlijk, uitspraak en het hoofddoekje bij de vrouw). Hoewel ik mezelf probeer te weerhouden van vooroordelen (zo is mijn grootste ergerpuntje als mensen denigrerende grapjes maken omdat ik een vrouw ben of omdat ik blond ben), moest ik hier achteraf toch even om lachen. Toen ik het stel achteraf nogmaals bedankte voor hun attente opmerking, zeiden zij het zelf ook nog: "dat zou je toch nooit denken bij zo'n oude nette man?"
Zo ook afgelopen week. Wij verkopen ook non-food artikelen en ik ben daar vaak verantwoordelijk voor. Die betreffende ochtend had ik ook de nieuwe artikelen gevuld, waaronder schoenen die verpakt waren in schoenendozen. Ongeveer een uurtje na onze opening komt er een stel naar me toe met de mededeling dat ze net hebben gezien dat een man schoenen heeft gepast, vervolgens zijn oude schoenen terug in de doos heeft gedaan en daarna simpelweg is weggelopen en de doos heeft laten staan. Volgens hen stond de man al in de rij bij de kassa en kon ik hem herkennen aan, inderdaad, de nieuwe schoenen uit onze winkel.
Met mijn hart in mijn keel liep ik richting de kassa en ja hoor, daar stond de meneer. Een klein beetje te schijterig om dit alleen aan te pakken, liep ik naar mijn baas met de doos met oude schoenen. Samen hebben we de doos alsnog in zijn mandje gegooid, waarop mijn baas nog waarschuwend riep dat hij volgende keer de politie zou bellen (gelijk de politie bellen voelt een beetje overdreven en bovendien was de man officieel nog niet langs de kassa, dus eigenlijk had hij nog niets gestolen).
Het ironische aan dit verhaal, vind ik, dat de "dief" een oude, nette Nederlandse man was (of in ieder geval, dat gok ik dan maar op basis van zijn uiterlijk en uitspraak). Het stel dat mij echter netjes gewezen heeft op de poging tot diefstal, was van buitenlandse afkomst (nogmaals, dit gok ik op basis van uiterlijk, uitspraak en het hoofddoekje bij de vrouw). Hoewel ik mezelf probeer te weerhouden van vooroordelen (zo is mijn grootste ergerpuntje als mensen denigrerende grapjes maken omdat ik een vrouw ben of omdat ik blond ben), moest ik hier achteraf toch even om lachen. Toen ik het stel achteraf nogmaals bedankte voor hun attente opmerking, zeiden zij het zelf ook nog: "dat zou je toch nooit denken bij zo'n oude nette man?"
Abonneren op:
Posts (Atom)