dinsdag 15 januari 2013

Intouchables

Miljonair Philippe is aan een rolstoel gekluisterd. In hartje Parijs woont hij in een kast van een huis. Driss woont daar ver vandaan, in een van de grimmige voorsteden. Verdient de jonge Senegalees zijn geld niet met schimmige zaakjes, dan trekt hij wel een uitkering. Maar wie bijstand wil, moet solliciteren. Plotseling zit Driss met een echte baan opgescheept, als persoonlijke verzorger van Philippe. Met zijn tomeloze energie zet hij Philippe's stijve huishouden binnen de kortste keren op z'n kop. Maar ook Driss' leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Het bijzondere, op feiten gebaseerde verhaal en de magie die de bewerking ervan kenmerkt, maakten van Intouchables de verrassingshit van 2012. Het onverwachte succes in thuisland Frankrijk, waar Intouchables de op één na best bezochte film ooit werd, kreeg navolging in de rest van Europa. In Nederland groeide Intouchables met meer dan één miljoen bezoekers zelfs uit tot de best bezochte film van de eerste helft van 2012. In Vlaanderen haalde de film meer dan 350.000 bezoekers.

Intouchables is mij door ontzettend veel mensen aangeraden. Deze film zou geniaal zijn. Ik was echter in de veronderstelling dat dit een drama was -een man die zijn leven doorbrengt gekluisterd aan een rolstoel is hét recept voor een goeie jankfilm- en aangezien ik daar een hekel aan heb, was ik nooit geïnteresseerd. Toen ik echter de toch wel komische trailer zag, werd het mij duidelijk dat mijn vooroordeel fout was. Hoe ik daarnaast de zin "De feel good hit van het jaar!" heb kunnen missen, die in grote letters op de dvd cover staat, is mij ook nog een raadsel.

Intouchables gaat over een rijke man, Philippe, die na een ongeluk verlamd raakt van zijn voeten tot aan zijn nek. Hij is op zoek naar een nieuwe verzorger -omdat die het doorgaans niet lang bij hem volhouden- en moet kiezen uit een lange lijst van excellente sollicitanten. Hij kiest echter voor die ene zónder ervaring en die totaal niet de intentie had om echt te gaan werken: Driss. Driss handelt niet uit medelijden en behandelt Philippe als ieder ander. Hij brengt de humor en spanning terug in Philippes leven en er ontstaat een prachtige band.


Het leuke aan deze film is natuurlijk de onverwachte combinatie: de intelligente, rijke en welvarende Philippe die inmiddels zo goed als niks meer zelf kan en de jonge, charmante en foute Driss die op het slechte pad zit maar tegelijk op en top probeert te genieten. Ze leren elkaar bij over het leven vanuit hun eigen perspectief. Zo probeert Philippe Driss te laten horen hoe prachtig klassieke muziek is en Driss doet juist zijn best nummers als Earth, Wind and Fire te promoten.

Hoewel er zeker ook dramatische momenten in zitten, overheerst de humor. Intouchables is een grappige film die je met een goed gevoel achterlaat. Ik heb hier ontzettend van genoten en ga hem zeker nog vaker kijken. Het mooie blijft ook, dat het gebaseerd is op een echt verhaal. Ik ben in ieder geval van plan binnenkort de documentaire over de twee mannen te gaan kijken. Als dit geen goede eerste aanrader is -voor de weinigen die hem nog niet gezien hebben- van 2013, weet ik het ook niet meer.


6 opmerkingen: